Column
Lessen uit de geschiedenis
25 maart 2010
Een column door Luk Van Nieuwenhuysen
De Nacht van de Geschiedenis is weer eens achter de rug. Het is goed dat er nog zoveel mensen belangstelling hebben voor ons verleden. Er was in Mariekerke immers veel volk komen opdagen voor de avond rond het thema “De 242 gefusilleerden van de naoorlogse repressie in België 1944-1945”, met historicus Gui van Gorp, die het Davidsfonds Sint-Amands – Mariekerke organiseerde.
Het Davidsfonds verdient waardering dat het een –zelfs vandaag nog- heikel thema als de repressie durft te behandelen.
In een oorlog zijn er in beide kampen over het algemeen schurken en helden, edele mensen en crapuul. De heer van Gorp toonde evenwel aan dat de repressie in dit land op zijn minst voor een deel ook anti-Vlaams, anti-conservatief en anti-katholiek geïnspireerd was. Daarbij werden honderdduizenden mensen zonder enig bewijs gearresteerd en beschuldigd, tienduizenden werden na een schijnproces met amper recht op verdediging, soms onschuldig of alleszins veel te zwaar veroordeeld of verloren zonder proces hun burgerrechten en daardoor vaak ook hun werk. België was in die dagen zeker geen rechtstaat.
Ik heb me daar in Mariekerke de bedenking gemaakt dat Verhofstadt zich een aantal jaren terug wel is gaan verontschuldigen in Rwanda, maar dat er nog nooit een Belgische eerste-minister formeel zijn verontschuldigingen heeft aangeboden aan de vele onschuldige slachtoffers van de Belgische repressie. Amnestie is een eis die samen met de generaties die het allemaal nog beleefd hebben, wat in de vergetelheid is geraakt. Het feit dat het er nooit van is gekomen, is het beste bewijs dat we nog altijd in een anti-Vlaamse staat leven.
Categorie: